25 Aralık 2013

Ebru Gündeş'e üzülenlerden değilim...



   O Ses Türkiye'yi sonlarına doğru izledim. Ebru Gündeş'in gözleri şiş görünüyordu ama medyadaki malum haberlerle ilgili konuşma olmadı. Nasıl oldu da bu konuya değinmedi, acıtasyon yapmadı diye şaşırıyordum ki, intertte videoları görünce heh dedim, her şey tam tahmin ettiğim gibi!

  Şahsen ben aşırı derece duygusal olduğum için, ağlayan insana zaafım var. Bırakın ağlamayı, karşımdakinin gözleri dolsa benim burnum akar, o derece. Fakat Ebru Gündeş'in açıklaması da ağlaması da hiç dokunmadı bana, ne yalan söyleyeyim! Hadise'nin ''biz buradayız'' derken ki manalı bakışları, imalı hareketleri iğreti durdu, inanılmaz itici geldi bana. Alkışlayan kitleyi de ne anlamak mümkün benim için, ne de anlamaya çalışmak. Bana öyle geliyor ki Nihat Doğan'ı hava alanında karşılayıp omuzlarda taşıyan, ''adamın dibisin'' naraları atan kitle yine aynı kitleydi. Bana uçak alan bir kocam olmadığı için kıskanıyor da olabilirim belki bilemiyorum. Ama üzümü yiyip bağını sormayan biri olamadım hiçbir zaman. Bu kadar genç yaşında, neredeyse kendisine yeni bir ülke kurabilecek kadar parayı, nasıl oldu da kazandı diye sorardım ben o adama. Bana uçak aldın ama neyle aldın canım benim? Çok şükür ki semt pazarından elimde muzla döndüğümde, ''kızım bu pahalı değil mi, kaç paran vardı ki?'' diye hesap soran bir annenin kızıyım. ''Kocam bana marsı da alacak hahahaytt..'' diye şakayla karışık kibirlenen birine üzülecek kadar şuursuz değilim. Akarken doldursun, helal olsun, biz buradayız diye destek çıkacak kadar dost canlısı hiç değilim. Daha çok; ekmek almaya giderken başından vurulan, komadaki Berkin'im, gezide gözünü kaybeden Volkan'ım, artık simit bile yiyemeyen öğrenciyim, soğuktan donarak ölen Ayaz bebeğim, şehit oğlunun acısıyla ancak bir ay yaşayabilen anneyim. Ben insanım. Duygusuz değilim, ama kör de değilim. Sadece gerçekçiyim.

3 yorum:

metin özdemir dedi ki...

Yapılan yorum okadar gerçekleri gözler önüne seriyor ki bunu alkışlamammak mümkün değil ...

Nihal Ataman dedi ki...

Gerçekler nasılda güzel anlatılmış...

Pinky Blog dedi ki...

teşekkürler, teveccühünüz...